Wederom hallo iedereen,
Het is op dit moment donderdagavond en we zijn ongeveer
halverwege Florida. Weer hebben we een plekje gevonden op een State Park en
deze keer is het The Sebatian Inlet S.P. Dat vinden we veel mooier dan op een
regulier camperpark. Je staat er midden in de natuur en je loopt er tegen
allerlei beestjes aan. Maar even terug naar donderdagmorgen. We vertrokken van
een camping in de buurt van Savannah na een slechte nacht slapen. Het was
ontzettend benauwd in de camper en met name Ineke had hier erg last van. We
kunnen ook de airco de hele nacht laten draaien, maar het aan en uit slaan van
dit apparaat komt de nachtrust ook niet ten goede ( net als de kachel als het
koud is ). Maar een douche en een sterke bak koffie doet wonderen en op pad
maar weer. Na een halve ochtend rijden belandden we op Jekyll Island, een
Nationaal Park in het noorden van Florida.
Op de weg er naar toe stond ergens langs de kant van de weg de kleinste kerk van Amerika. Er konden maar liefst 12 mensen tegelijk in. Jekkyl Island dus. Dit is een schiereiland wat je
bereikt via een hoge brug. We waren nog niet aan de andere kant of we werden
getrakteerd op de ergste hoosbui tot dan toe in deze vakantie. Dit nodigde niet
uit tot langer blijven, zeker na een blik op de donkere luchten rondom het
eiland. We hebben voor de goede orde nog een rondje gereden langs de stranden
en vervolgens was het koers naar het zuiden. Er loopt een lange weg van noord
naar zuid door Florida en deze volgt de gehele kustlijn, de A1A. Tot nog toe
volgen we deze route en halverwege donderdagmiddag moesten we de pont op om een
rivier te passeren. Hiermee vermeden we het centrum van de stad Jacksonville en
bracht even wat afleiding. Hier zagen we de eerste pelikanen, zittend op palen
aan de kant van de rivier. Statig keken ze naar de vertrekkende pont.
Uiteindelijk belandden we donderdag tegen het eind van de middag op Annastasia
Nationaal Park, waar gelukkig nog een plek vrij was om de camper te parkeren
voor een nacht.
Na het avondeten volgde nog een wandeling over het strand, die
we vrijdagmorgen na een betere nachtrust hebben voort gezet. De zon scheen
deels en het was zeer rustig op het strand. Ondanks het minder zonnige weer is
de temperatuur wel hoog, dus de korte broek is vanaf nu zeker een blijvertje.
Al rijdend over de A1A kom je door plaatsen als Daytona Beach en andere zeer
exotische plaatsen, maar eigenlijk rijd je door 1 groot resort. Het ene
gigantische complex volgt het andere grote en dure hotel op, en tussendoor zie
je eigenlijk alleen restaurants, motels, tattoo- en surfshops, heel veel
reclame over hoe je je overtollige vet kunt laten wegzuigen, en waar je de
beste tandarts of chirurg kunt vinden. En verder heel erg dure optrekjes met
uitzicht op de oceaan, achter hoge muren en sommige met portier of slagboom.
Wel
vonden we een parkeerplek aan het strand en tijdens een flinke zonnige periode
hebben we even lekker in de zee gezwommen. Het water is lauw, de zon was zo nu
en dan best fel, en daarom zijn onze schouders nu ook rood…. en doen net niet
heel erg pijn. Vervolgens tijd voor een stukkie om, even van de A1A af, en op een gegeven moment
reden we richting het Kennedy Space Center in Titusville, u weet wel, van de
Space Shuttle. We troffen het niet, want vanwege een blikseminslag en de daarop
volgende branden was er een weg afgesloten en konden we alleen vanuit de verte
een blik werpen op de grote hal waar men voorheen de Space Shuttle voorbereidde
op zijn aanstaande vlucht, en de lanceerplatforms. Even verderop ligt Cape
Canaveral, een spannende naam, maar dit blijkt ( afgezien van het NASA-terrein,
waar je niet mag komen ) een haven te zijn waar twee gigantische cruiseschepen
lagen afgemeerd, en verder weer hetzelfde beeld van resorts, hotels, enzovoort.
Je begrijpt het al, Sip en Ien gingen weer op zoek naar een State Park en dit
vonden we, alwaar dit verslag wordt geschreven.
Een “ Inlet “ is eigenlijk een
inham, waar de oceaan een stuk het binnenland in komt. We staan met de camper
vlakbij het water en we hebben dolfijnen gezien, die vanuit zee de inham in
zwemmen. We hebben een tijdje langs de oever gelopen om ze op de foto te
krijgen, maar een naderend onweer gooide roet in het eten. Het weer voor de
komende dagen blijft erg onzeker, men spreekt van heftige buien en veel regen.
We gaan het zien. We hebben besloten om toch door te rijden naar Key West, het
uiterste puntje van Florida. Via welke route en hoe snel weten we nog niet, dit
is afhankelijk van het weer. Zoals altijd ga je dit weer lezen, en daarom tot
de volgende keer maar weer ! Groeten, Sip en Ien.
Beetje onduidelijk vanwege de telelens, maar het zijn toch echt 2 dolfijnen |
Geen opmerkingen:
Een reactie posten